analfabeta

Dziś są twoje urodziny ...Taki ważny, zwykły dzień
Może pomilczymy parę chwil ...O tym, że nam nie jest źle
Pomilczymy na tak ....O nadziejach i łzach
Aby nasz mały dom  ...Miał więcej dobrych stron
Dziś są twoje urodziny ...Ktoś zadzwoni, przyjdzie ktoś
Ale zanim wielki hałas zrobi świat ...Tak zwyczajnie ze mną w ciszy bądź
Niech twe życie cię nie zdradzi ...No bo ludzie... Sama wiesz
Może razem pomilczymy o tym, by ...Jeśli ma być źle ...to trochę źle
Pomilczymy na tak ...O nadziejach i łzach
Aby nasz mały dom ...Miał więcej dobrych stron
Dziś są twoje urodziny ...O czym milczę, powiem ci
Milczę o tym aby całe życie twe ...Zawsze tak pachniało jak te bzy

To milczenie, wiesz, moim "Sto lat" jest ...Dziś są urodziny twe.

Uwolnij SIEBIE Sebastianie i znajdź  swoje szczęście które będzie się składać z przeżyć , myśli i zdarzeń bo one tylko zostają ....  i nie bój się mówić nie ...

Biel pustki ścian gdzieś miedzy byciem upija westchnienia snem w bezsenności nocy pośród tęsknot ciebie. odmieniam wszelkie barwy przez kolor twych oczu.. przypadkami  odmieniam barwy bieli w tęsknocie twych ust... zasypiam niepokojem w pragnieniu ciebie

Spływam rosą o poranku, po płatkach twych pragnień.. pijany zapachem róży... składam w modlitwę pragnienie ciebie... 

Twardą ciszą i nie-wzruszonym sercem, swej codzienności spijam kielich z łez nocy, rosy poranków nastającej wiosny.. tak różnej od poprzedniej.. ciszą zasiadam w twardym postanowieniu i wyczekiwaniu kolorowej tęczy nadziei, niosącej uśmiech twój, w poranku letnich westchnień ....

Czasem zapadam się w sobie, czekając końca, przekwitłych róż.. Lecz zapachem ich upijam się.. cóż..,  Niemym krzykiem czasem wołam, w bezsłowiu znaku ukrytego w domysłach kursywie... proszę niech znów szczęście nas nie minie... 

Dreszczem tęsknoty, swe ciało przyowdziewam w cieple, twego westchnienia.. mocno tulę każde wspomnienie, pod ciepłym płaszczem, naszych ramion.. krzyczę każdym mrugnięciem oka .. niczym prośbą, w modlitwie do Boga, bądź...

Tęsknotą zmysłów znów zapijam swe pragnienia, spierzchłych zimą ust westchnienia.. Mroźny puch dziś jedynie moim okryciem.. ciszą w bólu, zimnie  i łez wylanych o świcie.. Ust twych smak poczuć, westchnienia oddech czuć.. w ciszy i uniesieniu tylko z tobą  w każdym porannym westchnieniu

śladem twych stóp podążam, wzdłuż szlaku serca, wspinaczką pod górę, czarnym szlakiem, z nadzieją wschodzącego słońca, i z tęczą jego zachodu, nie bacząc na zawieruchy, ostrożnie stawiam kroki bu wspiąć się, na szczyt, ku tobie....

Opadam w nicość niesiony i rwany wiatrami bezszelestnych oddechów.. spadam niechcący, zagubiony, na policzku w kropli, twej łzy.. ..  Tylko cisza wiatr i mroźna ciemność układa z puchu kołdrę do snu.. by snem obrazu ciebie znów zbudić się z nadieją romansować po niebie...

Ty się podziewasz Seba?

Mam nadzieję , że nie zamarzłeś?

A może wpadnę z czymś na rozgrzewkę? ;)

Ciszą pośród śnieżnych płatków tańczę z tobą romansując w wietrze... W bieli naszych pragnień śnieżna kołdra zmysłów.. otula ciepłem twych ramion

dorzucę kilka słów.

Jeszcze jedna do towarzystwa wzajemnej adoracji. :)

Mamuśka , strażniczko bloga? Czy mogę prosić o głos? ;)

Chciałam pogratulować "szczęściarze". Pogratulować odwagi. Wreszcie się ujawniłaś.

I nie skrzywdź naszego poety. Ma tu wiele wielbicielek.

Życzę powodzenia. :)

czasami bolę ciebie swą bezduszną ciszą, czasem bolisz mnie bólem odbierającym życie..  to wszytko jesteśmy my w uwielbieniu żyjący skrycie...

Brzmisz nutą niecierpliwości w trzy-czwartej, na pięciolinii dłoni, pałzą bezdechu, zapisujesz ciszę, Drżącym podmuchem porywasz ósemki, w takcie serca, na dwa. By bemolem spłynąć, zmysłami upić za dnia.