analfabeta

Ciszą pośród śnieżnych płatków tańczę z tobą romansując w wietrze... W bieli naszych pragnień śnieżna kołdra zmysłów.. otula ciepłem twych ramion

Oczy Twe ciche są jeszcze , oczy Twe ciche są jeszcze,

kiedy mnie bierzesz w ramiona -

spokojnych gwiazd płyną deszcze , łagodnych gwiazd płyną deszcze

i śnieg na śniegu gdzieś kona...

W milczeniu zbladły nam twarze , w milczeniu zgasły nam twarze,

i dusze bledną w miłości...

w błękitnym stoi oparze , w półsennym stoi oparze

różowe serce światłości,,,

spoczywam na Twoim łożu , zasypiam na Twoim łożu,

jak na dnie srebrzystych noszy,

stojących gdzieś na rozdrożu, wstrzymanych gdzieś na rozdrożu

w oczekiwaniu rozkoszy...

                      ...jestem przy Tobie co noc, jestem z Tobą co noc, jestem w Tobie co noc

dorzucę kilka słów.

Jeszcze jedna do towarzystwa wzajemnej adoracji. :)

Mamuśka , strażniczko bloga? Czy mogę prosić o głos? ;)

Chciałam pogratulować "szczęściarze". Pogratulować odwagi. Wreszcie się ujawniłaś.

I nie skrzywdź naszego poety. Ma tu wiele wielbicielek.

Życzę powodzenia. :)

oczekiwanie jest naszą porą , a najlepiej czekać na Ciebie

tyle wieczorów zakwitło na roześmianym niebie...

jesteśmy tacy sami trzymamy się za ręce

i nawet kot pod piecem zamilkł

i słucha jak pada deszcz...

pluszczą krople to Twoje nogi

idziesz do mnie przez złote kałuże

twarz Ci zmokła - scałuję deszcz

chodź chodź

w moje ręce ciepłe

w moje ręce oczekujące

w moje usta zachłanne

jak deszcz...

czasami bolę ciebie swą bezduszną ciszą, czasem bolisz mnie bólem odbierającym życie..  to wszytko jesteśmy my w uwielbieniu żyjący skrycie...

Brzmisz nutą niecierpliwości w trzy-czwartej, na pięciolinii dłoni, pałzą bezdechu, zapisujesz ciszę, Drżącym podmuchem porywasz ósemki, w takcie serca, na dwa. By bemolem spłynąć, zmysłami upić za dnia.

Zniewolony widokiem... widokiem ciebie ,  zniewolony oczu blaskiem ....szybując po niebie, zniewolony widokiem... oczu twych , zniewolony w zmysłach twych.... zniewolony pragnieniami,  gdzie szybuję z westchnieniami ... zniewolony bogini ciałem, znów  w marzeniu Ciebie odleciałem..... 

Szeptem wiatru i krzykiem burzy, w deszczu i słońcu.. dreszczem rozmawiasz ze mną w każdej chwili zmysłów, rozmowa czasaem w ciszy bez słów..  chcę w wiosennym słońcu z dotykiem twym romansować znów , gdzieś między kwiatem łąki pośród wzgórz.. 

Rozświetla uśmiechem moje zadumanie,, jest najsłodszym kochaniem... Radość jej oczu i dorastania, czasem niezręczne pytania..   Cichutko znów ją kołyszę słowem do snu, jest radością mą jedyna znów.. z narodzin wyczekiwania, z westchnień wyrzeczeń ,i w modlitwie błagania.. jest ona, wyjątkowa moja księżniczka, teraz tak często nie znajoma..  jedyna i wyśniona. 

Modlitwy czasem nieśmiało zanoszę do Twych stóp, oczekując tylko łaski Twego miłosierdzia, w sercu niosąc miłość, składam gdzieś w zakamarku ołtarzy, prośbę o wybaczenie...  Umierając każdego dnia, raniony sztyletem słów... ,proszę obdarz ludzi , nas, czystą miłością znów...

Zamykam oczy o wschodzie słońca pragnąc, z wszystkimi zmysłami.., pobudzić wspomnienia, zapachy i.. drżenia, naszych ciał wiatrem zmysłów rozkołysanych.. ech... znów dzień,  tych w pragnieniu nie wyspanych,,,

Układam do snów moje pragnienia niespokojnym szeptem zmysłów.. Snem w kwiecie twej kobiecości spijając nektar twych pragnień,..  Zmysły tuląc wspomnieniem , karmią się pragnieniami twego dotyku, by w rozświetlonej twarzy i blasku twego spojrzenia, ukołysać nas snem naszego spełnienia.. ciszą, zapachem, dotykiem, dla nas tylko znanym naszych ciał językiem... zasypiam kołysząc się w twoim westchnieniu , w burzy tęsknot i pragnieniu 

Podobno w ciszy wiatru bawię się, opadając płatkiem śniegu i romansując z wiatrem, w  twych domysłach.. Podobno milczeniem wymierzam karę twym zmysłom... podobno ... .  W ciszy upadam z bólem pragnienia, na szklanym policzku twej nieobecności.. spływam łżą pragnień gdzieś  po  szybie dzielącej odległości.. Zaklinając wiatr barwą ciszy w bezsłowiu pustych kart... 

Muzyką głosu na pięciolinii pytań i pragnień, violin cichutko nuty tka... gdzie pośród szeptów wiatru, jest ona, gdzie zmierzam ja...

Zapisuje milczenia czystą kartą tęsknotę, przezornie unikając wypowiedzianego słowa... Ciszą tuląc wspomnienie ciebie... w rozdygotanej nucie szeptów westchnień ,, ciszą w bezsłowiu zawisłem, w bezdechu ciebie,  bez świata, bez  słów bez oddechów... i szeptów... tylko w snach.... duszy i ciała ......

Upadam każdym popołudniem w bezsilności, niemym krzyku duszy wytchnienia... Upadam codziennie zbierając bagaż swych słabości, upadam wieczorem zmęczeniem dnia w szarości. Upadam gdzieś, w bezsilność, nicości, gdzieś na samym dnie by choć sennym w słów marzeniu znów móc wielbić cie... 

uwielbiam obraz ciebie gdy kwitniesz swoja kobiecością w uśmiechu poranka... uwielbiam ten twój cudowny blask oczu w gwiazdach nocy, uwielbiam twoje włosy na wietrze drżeniem opadające na mą twarz.. uwielbiam twoje zwinne i zmysłowe ciało krzątające się w mojej codzienności.. uwielbiam ciebie kobietę .. czarodziejkę odmieniającą szarą codzienność w zmysłowy delikatny dzień...