analfabeta

Czasem zapadam się w sobie, czekając końca, przekwitłych róż.. Lecz zapachem ich upijam się.. cóż..,  Niemym krzykiem czasem wołam, w bezsłowiu znaku ukrytego w domysłach kursywie... proszę niech znów szczęście nas nie minie... 

Dreszczem tęsknoty, swe ciało przyowdziewam w cieple, twego westchnienia.. mocno tulę każde wspomnienie, pod ciepłym płaszczem, naszych ramion.. krzyczę każdym mrugnięciem oka .. niczym prośbą, w modlitwie do Boga, bądź...

Tęsknotą zmysłów znów zapijam swe pragnienia, spierzchłych zimą ust westchnienia.. Mroźny puch dziś jedynie moim okryciem.. ciszą w bólu, zimnie  i łez wylanych o świcie.. Ust twych smak poczuć, westchnienia oddech czuć.. w ciszy i uniesieniu tylko z tobą  w każdym porannym westchnieniu

śladem twych stóp podążam, wzdłuż szlaku serca, wspinaczką pod górę, czarnym szlakiem, z nadzieją wschodzącego słońca, i z tęczą jego zachodu, nie bacząc na zawieruchy, ostrożnie stawiam kroki bu wspiąć się, na szczyt, ku tobie....

Opadam w nicość niesiony i rwany wiatrami bezszelestnych oddechów.. spadam niechcący, zagubiony, na policzku w kropli, twej łzy.. ..  Tylko cisza wiatr i mroźna ciemność układa z puchu kołdrę do snu.. by snem obrazu ciebie znów zbudić się z nadieją romansować po niebie...

Ty się podziewasz Seba?

Mam nadzieję , że nie zamarzłeś?

A może wpadnę z czymś na rozgrzewkę? ;)

Ciszą pośród śnieżnych płatków tańczę z tobą romansując w wietrze... W bieli naszych pragnień śnieżna kołdra zmysłów.. otula ciepłem twych ramion

dorzucę kilka słów.

Jeszcze jedna do towarzystwa wzajemnej adoracji. :)

Mamuśka , strażniczko bloga? Czy mogę prosić o głos? ;)

Chciałam pogratulować "szczęściarze". Pogratulować odwagi. Wreszcie się ujawniłaś.

I nie skrzywdź naszego poety. Ma tu wiele wielbicielek.

Życzę powodzenia. :)

czasami bolę ciebie swą bezduszną ciszą, czasem bolisz mnie bólem odbierającym życie..  to wszytko jesteśmy my w uwielbieniu żyjący skrycie...

Brzmisz nutą niecierpliwości w trzy-czwartej, na pięciolinii dłoni, pałzą bezdechu, zapisujesz ciszę, Drżącym podmuchem porywasz ósemki, w takcie serca, na dwa. By bemolem spłynąć, zmysłami upić za dnia.

Zniewolony widokiem... widokiem ciebie ,  zniewolony oczu blaskiem ....szybując po niebie, zniewolony widokiem... oczu twych , zniewolony w zmysłach twych.... zniewolony pragnieniami,  gdzie szybuję z westchnieniami ... zniewolony bogini ciałem, znów  w marzeniu Ciebie odleciałem..... 

Szeptem wiatru i krzykiem burzy, w deszczu i słońcu.. dreszczem rozmawiasz ze mną w każdej chwili zmysłów, rozmowa czasaem w ciszy bez słów..  chcę w wiosennym słońcu z dotykiem twym romansować znów , gdzieś między kwiatem łąki pośród wzgórz.. 

Rozświetla uśmiechem moje zadumanie,, jest najsłodszym kochaniem... Radość jej oczu i dorastania, czasem niezręczne pytania..   Cichutko znów ją kołyszę słowem do snu, jest radością mą jedyna znów.. z narodzin wyczekiwania, z westchnień wyrzeczeń ,i w modlitwie błagania.. jest ona, wyjątkowa moja księżniczka, teraz tak często nie znajoma..  jedyna i wyśniona. 

Modlitwy czasem nieśmiało zanoszę do Twych stóp, oczekując tylko łaski Twego miłosierdzia, w sercu niosąc miłość, składam gdzieś w zakamarku ołtarzy, prośbę o wybaczenie...  Umierając każdego dnia, raniony sztyletem słów... ,proszę obdarz ludzi , nas, czystą miłością znów...

Zamykam oczy o wschodzie słońca pragnąc, z wszystkimi zmysłami.., pobudzić wspomnienia, zapachy i.. drżenia, naszych ciał wiatrem zmysłów rozkołysanych.. ech... znów dzień,  tych w pragnieniu nie wyspanych,,,

Układam do snów moje pragnienia niespokojnym szeptem zmysłów.. Snem w kwiecie twej kobiecości spijając nektar twych pragnień,..  Zmysły tuląc wspomnieniem , karmią się pragnieniami twego dotyku, by w rozświetlonej twarzy i blasku twego spojrzenia, ukołysać nas snem naszego spełnienia.. ciszą, zapachem, dotykiem, dla nas tylko znanym naszych ciał językiem... zasypiam kołysząc się w twoim westchnieniu , w burzy tęsknot i pragnieniu 

Podobno w ciszy wiatru bawię się, opadając płatkiem śniegu i romansując z wiatrem, w  twych domysłach.. Podobno milczeniem wymierzam karę twym zmysłom... podobno ... .  W ciszy upadam z bólem pragnienia, na szklanym policzku twej nieobecności.. spływam łżą pragnień gdzieś  po  szybie dzielącej odległości.. Zaklinając wiatr barwą ciszy w bezsłowiu pustych kart...